Türkiye, 26 adet "ana" su toplama havzasından oluşmuştur. Bu havzaların yerleri ve temel özellikleri aşağıda görülmektedir.
Ülkemizde planlama konusunda karşılaşılan sorunların ana temelinde "havzaların tabii sınırları" ile idari örgütlenmenin sınırlarının farklı olması yatmaktadır. Su ve toprak kaynaklarının geliştirilmesi görevini üstlenmiş olan Devlet Su İşleri (DSİ) ülke çapında 25 adet bölgede örgütlenmiştir. Kırsal kesime götürülecek hizmetlerden sorumlu olan Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 18 bölgesi; Karayolları Genel Müdürlüğü'nün 17 adet bölgesi ve alt yapı faaliyetlerinden sorumlu olan İller Bankası Genel Müdürlüğü'nün ise 17 adet bölgesi bulunmaktadır. Bu bölgelerin büyük kısmının sınırları da yine kendi içinde farklıdır. Bunların yanısıra ülkemizde bir de il sınırları vardır ki, nüfus artışının da içinde bulunduğu bir dizi nedenden ötürü, bunlar son yıllarda en çok değişikliğe uğrayan sınırlardır. Mevcut yasalara göre örneğin Çevre Mevzuatı açısından, il sınırları içerisinde en yetkili makam mülki amir olan Vali olmaktadır. Su kaynaklarının kirlenmesinin kontrolunun ancak havza bazında planlama yapılarak gerçekleştirilebileceği açıktır. Ancak bir su toplama havzası sınırları içerisinde 3-4 ilin kısmen dahil olması durumunda, genel koordinasyonun gerçekleştirilmesinde şu anda yaşadığımız aksaklıklar olmaktadır. Bunların yanısıra Çevre Bakanlığı taşra teşkilatlanması il müdürlüğü bazında olmaktadır ve şu ana kadar 32 il müdürlüğü kurulmuş bulunmaktadır.
|
Havza No |
Havza Adi |
Yüzölcümü |
Ort.Yagis |
Topl.Akim |
Havza Verimi |
Baraj |
|
|
|
km2 |
mm/yil |
km3/yil |
l/s/km2 |
adet |
|
1 |
Meric-Ergene |
|
|
|
|
|
|
2 |
Marmara |
|
|
|
|
|
|
3 |
Susurluk |
|
|
|
|
|
|
4 |
Kuzey Ege |
|
|
|
|
|
|
5 |
Gediz |
|
|
|
|
|
|
6 |
K.Menderes |
|
|
|
|
|
|
7 |
B.Menderes |
|
|
|
|
|
|
8 |
Bati Akdeniz |
|
|
|
|
|
|
9 |
Antalya |
|
|
|
|
|
|
10 |
Burdur Göller |
|
|
|
|
|
|
11 |
Akarcay |
|
|
|
|
|
|
12 |
Sakarya |
|
|
|
|
|
|
13 |
Bati Karadeniz |
|
|
|
|
|
|
14 |
Yesilirmak |
|
|
|
|
|
|
15 |
Kizilirmak |
|
|
|
|
|
|
16 |
Konya Kapali |
|
|
|
|
|
|
17 |
Dogu Akdeniz |
|
|
|
|
|
|
18 |
Seyhan |
|
|
|
|
|
|
19 |
Asi |
|
|
|
|
|
|
20 |
Ceyhan |
|
|
|
|
|
|
21 |
Firat |
|
|
|
|
|
|
22 |
Dogu Karadeniz |
|
|
|
|
|
|
23 |
Coruh |
|
|
|
|
|
|
24 |
Aras |
|
|
|
|
|
|
25 |
Van Kapali |
|
|
|
|
|
|
26 |
Dicle |
|
|
|
|
|
|
|
Toplam |
|
|
|
|
|
Geri (sayfa başına)
YARARLANILAN KAYNAKLAR
Türkiye Göl ve Rezervuarları sitesinin kurulması esnasında başvurulan kaynaklar aşağıda toplu halde verilmiştir. Eksik verilerin tamamlanması ve mevcutların güncelleştirilmesi sırasında bu kaynaklar konu içerisinde detaylı olarak verilecektir.
DSİ. (1982). Keban Baraj Gölü limnolojik etüd raporu. Ankara
DSİ (1983). Sapanca Gölü. Ankara.
DSİ. (1984) Türkiye'de barajlar ve hidroelektrik santrallar. Ankara.
ODTÜ (1995). Gölbaşı Mogan-Eymir gölleri için su kaynakları ve çevre yönetimi planı projesi. Kesin Rapor I-II.
TÇV. (1995). Türkiye'nin çevre sorunları. Ankara.
Topkaya,B. (1992). Keban Barajı ötrofikasyonu deşarj sınır konsantrasyonlarının tespiti. Fünaf 14. Elazığ.
